30 Ekim 2010 Cumartesi günü, birbirimizi bulma,tanışıp kaynaşma vesilemiz; Nurturia' nın 1. yaşını kutlamak amacı ile Nurturia Akdeniz Bölgesi Antalya Anneleri' ni temsilen, Işıklar Lara Balık Evinde bir araya geldik.
Toplamda; crocus07 (efe' nin annesi), bora (bora'nın annesi), hande (can' ın annesi) ve yesil_anne (tenten' in annesi) olmak üzere 4 anne çocuktuk. Bize katılmayı çok isteyip, son anda zorunlu sebeplerden katılamayan arkadaşlarımızda vardı elbette. Daha kalabalık bir kutlama daha planlarımızda var çünkü bu kutlamanın tadı damağımızda kaldı.
Kutlama Hazırlıkları, Gizem Abla ve Oyun
Kutlamaya başlamadan önce sevgili Hande' nin tedarik ettiği envai çeşit ve renkteki balonları, bir bir şişirip, mekanda bulunduğumuz bölgeye ve özellikle Çocuk Oyun Alanı' nın sınır elemanlarına asmak sureti ile ortamı daha da renklendirdik. Tabii crocus07' in tatlı oğlu Efe' cik, balonları en iyi şişirenlerimizden, Tenten de şişirilen balonları en çok patlatanlarımızdandı. Öyle balonlar vardı ki bazı türlerini sadece Hande şişirebiliyor, biz düğüm atabiliyorduk. Çocuklar gibi şendik :) Biz hazırlıklarımızı sürdürürken,çocuklar Gizem Abla' larının refakatinde çocuk oyun alanında dünyadan bihaber oyuna dalmışlardı. Tenten,o gün ilk kez anne- babası yanında olmadan oyun oynadı. İlk dakikalar onu oyun alanında bırakmak istediğimde, hemen yanıma koşsa da, oturduğumuz masanın oyun alanına çok yakın olmasının verdiği güven ve tabii ki Gizem Ablanın sihriyle bir süre sonra uyum gösterdi. Zaman geçtikçe, ''abıla, abyaa, abaa'' diye peşinden az koşmadı. Gizem Ablasını, diğer arkadaşlarından kıskandığı bile oldu :) Ama ben Gizem Abla' yı hiç kıskanmadım. Gerçekten :)
Can ve Bora birbirleriyle kekik çalılarının (yer örtücü desek daha mantıklı) çevresinde şakalaştılar, Tenten ilk kez teke tek basketbol oynadı ve Can' a yenildi, Can ve Bora Tenten' e abilik yaptılar, Efe kardeşlerine abi, bize arkadaş oldu, hep beraber araba oynadılar vs..
Muhabbet, Nurturia ve Pasta
Hayatlarımızın odak noktası, çocuklarımız bu kadar uyumlu ve mutluyken, biz nasıl mutlu olmazdık. Nurturia' mız da 1 yaşındaydı zaten artık. Değmeyin keyfimize deyip bol bol sohbet ettik. Zamanı nasıl geçtiğini anlamadık. Bora ve annesi aramızdan erken ayrılmak zorunda kaldı. Çocuklar acıktı, balıklar sipariş edildi, babalar da bir bir bize katılmaya başladı. Hava karardı ve soğudu Gizem Ablaları Can, Efe ve Tenten' i iç mekandaki oyuın odasına götürdü. Tenten efendi, Gizem ablasının kucağında ardına bakmadan yol almıştı bile.. O an ki duygularım çok karışık tahmin edersiniz;şaşkınlık, mutluluk, rahatlama, garipseme, panik, endişe ama sonunda Hande' nin telkinleriyle hoş sohbet :)
Babalar da aramıza katıldıktan sonra ortamda, Nurturia ve kurucuları Damla ve Gökhan Bey'den, çocuklarımıza, çocuk yetiştirme klavuz kitaplarından, hangi süt ve süt ürününü markasının daha güvenli olduğuna, deniz dip kirliliğinden soyu tükenmek üzere olan Kılıç Balığı' na kadar çok çeşitli ve güzel sohbetler döndü dolaştı ve konu yine Nurturia' ya geldi. Pastamız geldiğinde çocuklarımızda yanımıza gelmişti. Nurturia' ın doğum günü pastasının mumlarını Can ve Tenten üflediler. Tenten henüz öğrenme aşamasında tabii :)Bizleri bir araya getiren, tanıştıran, kaynaştıran, çocuklarımızı oynatan, gülüştüren Nurturia, sen çok uzun yaşa! Nice mutlu yıllara.. Hep birlikte olmak dileğiyle. Seni Seviyoruz.
